موتورسواران شاغل در قالب پیک‌های موتوری سنتی، موتورسواران وابسته به پلتفرم‌های دیجیتال (نظیر اسنپ و سایر بسترهای مشابه) و اشکال غیررسمی‌تر این فعالیت، نقشی اساسی در گردش کالا، خدمات و حتی روابط اجتماعی ایفا می‌کنند. این گروه شغلی، نه‌تنها پاسخ‌گوی نیازهای نوظهور شهروندان در زمینه سرعت، دسترسی و کاهش هزینه‌هاست، بلکه خود محصول مجموعه‌ای از شرایط اقتصادی، اجتماعی و ساختاری است؛ شرایطی از جمله بیکاری یا اشتغال ناقص، کاهش امنیت شغلی، گسترش اقتصاد غیررسمی و ضعف نظام‌های حمایتی.

از سوی دیگر، حضور گسترده موتورسواران شاغل در فضاهای شهری پیامدهایی چندلایه به همراه داشته است. این پیامدها از یک‌سو در سطح اقتصادی (نقش در چرخه توزیع، کاهش هزینه مبادله، ایجاد فرصت‌های شغلی غیررسمی) و از سوی دیگر در سطح اجتماعی و فرهنگی (تغییر سیمای شهر، شکل‌گیری خرده‌فرهنگ‌های شغلی، الگوهای خاص تعامل با نهادهای رسمی) قابل مشاهده است.

با وجود اهمیت روزافزون این گروه شغلی، تاکنون مطالعه‌ای جامع و میدانی که به‌طور مشخص به تجربه زیسته موتورسواران شاغل در شهر تبریز بپردازد، انجام نشده است. فقدان چنین شناختی موجب شده است که تصمیم‌گیری‌ها و سیاست‌گذاری‌های شهری اغلب واکنشی، مقطعی و فاقد پشتوانه تجربی باشند. پژوهش حاضر با عنوان کامل «پژوهشی در باب موتورسواران شاغلِ شهر تبریز» با هدف پر کردن این خلأ شناختی طراحی شده و می‌کوشد با تمرکز بر واقعیت‌های زیسته این گروه، تصویری روشن و کاربردی از علل پیدایش، سازوکارهای تداوم و پیامدهای حضور موتورسواران شاغل در شهر تبریز ارائه دهد.

این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش مشاهده مشارکتی انجام خواهد شد. پژوهشگر با حضور فعال در میدان تحقیق، همراهی روزمره با موتورسواران شاغل و مشارکت در فعالیت‌های آنان، داده‌های میدانی را گردآوری می‌کند. در کنار مشاهده مشارکتی، مصاحبه‌های باز و نیمه‌باز با موتورسواران، و در صورت لزوم با برخی کنشگران مرتبط (مانند نیروهای پلیس یا مدیران شهری)، انجام خواهد شد. ماهیت سیال میدان تحقیق امکان اصلاح و تکمیل پرسش‌های پژوهشی را در طول فرایند تحقیق فراهم می‌سازد.

مجری طرح آقای محمد جعفرپور است و با اعتبار 120 میلیون تومان در مدت زمان 17 هفته اجرا می‌شود.

نظارت این طرح نیز بر عهده آقای اصغر ایزدی جیران خواهد بود.